اومدم بگم مثل خورشید گرم و روشنی ، دیدم مثل اونم نیستی .

 اومدم بگم مثل دریا وسیعی ، دیدم دریا خیلی کوچیکه تومثل اونم نبودی .

 اومدم بگم مثل کوهی ، دیدم کوه استقامتو درمقابل تو کم میاره ،

 دیدم کوهم نیستی بالاتر از اونی .

اومدم بگم مثل آسمون آبی آبی هستی دیدم آسمون آبی در مقابل توبیرنگه !

تو مثل هیچکسی نیستی تو فقط فقط مثل خودتی، خودِ خودِ خودت !

با قامت تکیده از عاشقی بریده

 دردی درون سینه زخمی به دل کشیده

 رفتم که دل تو سینه دوباره پا بند بشه

 شکسته های این دل دور از تو پیوند بشه

 دیدم نفس تو سینه داره بهونهء تو

از یاد من نمیره محراب شونهء تو

رفتم ولی نرفته یاد تو از سر من

 هرگز نمیشه عشقی بعد از تو باور من

 از تو گذشتم اما تو کیمیای عشقی

بر قامت شکستم تنها روای عشقی

یادِ فضای خالیت میون آغوش من

گرمای تو گرفته دوباره تن پوش من دنیای خاموش من

 بذار بیام که این بار قربونی تو باشم

حتی اگر که باید زندونیه تو باشم

فریاد زدم کجایی در اوج سایه هایی

 از یادِ من نرفته چشمای کهربایی 

کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم

پشت کدوم سٌَدِ سکوت پر میکشی چکاوکم

 چرا به من شَک میکنی من که منم برای تو

 لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم نبض دل عاشقمو

 پشت کدوم بهانه بازپنهون کنم هِق هِقمو

  گریه نمیکنم نرو  

آه نمیکشم بشین

                حرف نمیزنم بمون                 

بغض نمیکنم ببین

سفر نکن خورشیدکم ترک نکن منو نرو

نبودنت مرگ منه راهیه این سفر نشو

نذار که عشق منو تو اینجا به آخر برسه

بری تو مرگ من از رفتن تو سر میرسه

 نوازشم کنو ببین عشق میریزه از صدام

صدام کنو ببین که باز غنچه میدن ترانه هام

 اگر چه من به چشم تو کَمَم قدیمیم گُمَم

 آتشفشان عشقمو دریای پر تلاطُمم

لحظه هارو با تو بودن

                        در نگاه تو شکفتن 

با تو رفتن با تو موندن                  حس عشقو در تو دیدن

                         مثل قصه ترو خوندن                    مثل رویایِ تو خوابه

                                               تا همیشه ترو خواستن 

                                                                          مثل تشنگیه آبه

                          اگه چشمات منو میخواست تو نگاه تو میمردم 

                        اگه دستات مال من بود جون به دستات میسپردم

                             اگه اسممو میخوندی دیگه از یاد نمیبردم

                            اگه با من تو میموندی همه دنیارو میبردم

بی تواما سر سپردن

                     بی تو و عشق تو بودن

 بی هدف نفس کشیدن                       تو غبار جاده موندن

                         تا ابد ترو ندیدن                     بی تو حتی زنده بودن

                                          واسه من رنج و عذابه

                              توی آسمون عشقم غیر تو پرنده ای نیست

                           روی خاموشی قلبم جز تو اسم دیگه ای نیست

       توی قلب من نه عزیزم هیچ کسی جایی نداره

          دل عاشقم بجز تو هیچ کسی رو دوست نداره

     ای تو جاری شده در قشنگترین دقایقم     

ای تو با من آشنا ناجی قلب عاشقم  

به تو مدیونم همیشه مگه میشه بی تو باشم . از شبی که روبه رومه چه جوری

 بی تو رها شم.تو به من جون دادی نفس زندگی دادی باور کن جزئی از توام. 

و تو هم جزئی از من .باورکن صدامو صدایی که تلخ و خستس . باور کن قلب منو،

 باور کن، قلبی که کوهِ اما شکستس .

باور کن دستامو که ساقهِ نوازشه . باور کن چشامو که یک اسیر خواهشه .

حسرت فریادکردن اسمت همیشه باهامه . باور کن همیشه باور کن که من

 به عشق صادقم باور کن حرفمو که من همیشه عاشقم . باز هوای ترو دارم

بهونه هام شروع شده . بخوای نخوای دوستت دارم بیای نیای منتظرم !

میخواستم برم برم یه جای دور ولی مگه دوری عشقو کم میکنه ؟

فقط دوریت دیوونم میکنه مثل یه پرنده بی پرو بالم میکنه.

هر جا هم که رفتم جز تو اسم تو صدای تو نه چیزی دیدمو نه شنیدم .

میدونی که پیش مرگتم ؟میدونی که نبض من و قلب تو با هم زده؟

 میدونی میخوام با تو باشم فرقی نداره چه جوری فقط با تو...!

اینارو ولش کن تو بر قرار باشی، همیشه باشی ،خوب باشی

گل من نفسم پیشکش تو .جای من زنده بمون ...!

 خاطره هات آتیش به جونم میزنه ....ولی باور کن آسمونم زمین بیاد

 بدون فقط مال منی...! میدونی گلم اما تو کوه درد باش طاقت بیارو مرد باش...!

جز با صدای تو آروم نمیگیرم آهسته و تنها غرق تو میمیرم...

اینم خوب میدونی که تو تارو پودو ریشمی...توی این کابوس درد رویای مهربونمی.

میدونی با تو پرم از شعر و ستاره میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره

میدونی در تو این این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره

...وووو وقتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز...!

هر کجای دنیا باشم میدونم با منی و در منی...!

میدونی وقتی غم سبکه اشک راحت میاد ، ولی امان از اون روزی که غم

 سنگین باشه . دیگه اشکام یاریت نمیدن ، چون عظمت و بزرگیه غمتو

اشکات نمیتونن نشون بدن..که تبدیل میشه به بغض..بغضی سنگین که

میخواد خفت کنه،،!

گلِ نازم تو با من مهربون باش

واسه چشمام پل رنگین کمون باش
                                                 اسیر باد و بارونم شب و روز

                                                 گلِ این باغ بی نام ونشون باش
من عاشقی دل خونم شکسته ای محزونم

پناه این دل بی آشیون باش
                                                  دلم تنگه تو با من مهربون باش

                                                  گلِ نازم ! آسمونم بی ستارست
مثل ابرا دل من پاره پارست

دوباره عطر تو پیچیده در باغ
                                                 نفست امشب برام عمر دوبارست

                                                من عاشقی دل خونم شکسته ای محزونم
پناه این دل بی آشیون باش

دلم تنگه تو با من مهربون باش
                                                گلِ نازم بگو بارون بباره     

                                                 که چشمات و به یاد من بیاره
تماشای تو زیر عطر بارون

چقدر سخته تو چشای کسی که همه عشقتو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی

 روبه قلبت هدیه داد، زُل بزنیو به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی

                                                          حس کنی هنوزم دوستش داری! 

  چقدر سخته دلت بخواد سرتوبازبه دیواری تکیه بدی که یه بار

                                              زیر آواره غرورش همهء وجودت له شده!

 چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی ،

                                          اما وقتی دیدیش چیزی جز سلام نتونی بگی !

 چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه ،

 اما مجبور باشی بخندی ،                             تا نفهمه هنوزم دوستش داری !

 چقدر سخته گل آرزوهاتو          تو باغ دیگری ببینیو هزار بار تو خودت بشکنیو،

اونوقت آروم زیر لب بگی    

                         " ! گل من باغچهء نو مبارک ! "

                                                  مجال نمیداد.

        نمی دونم چرا دوباره برات می نویسم ، میدونم تو دیگه جوابی برای من نداری

                                      یا شایدم نمیتونی                

                داشته باشی ، چون هنوزم نفهمیدی که چیکار کردی ،

                         نمیتونم یعنی از دستم کاری بر نمیاد.

 فقط میتونم دلمو خوش کنم که من نه کم آوردم ، نه کم گذاشتم !

 راستی چرا موقع رفتن خداحافظی نکردی؟!   جوابی نمیخوام ،نمیتونم که بخوام .

       چون میدونم حرفی نمیزنیو خواب دیگه کاری از دستم بر نمیاد،

                                اگرم بیاد خودم دیگه نمیخوام.

                       تا اونجایی که میتونستم همرات بودمو حالا تموم !

                        الان فقط یه جمله معروف نمیذاره آروم بشینم

 "برای با هم بودنمان با هم ماندنمان چیزی لازم است به سادگی"به سادگی همدلیمون !

            دروغ ساده ای بود این هم دلی . حتی کلمشم دیگه برام آشنا نیست.

 نمیشناسمش !                 با خودم میگم اسمش چیه؟             چه شکلیه؟

                     چه کار میکنه؟              کجاست؟                کی میاد؟

                                  هیچ جسمو روحیو نمیشناسم.

 نه میخندی            نه محبت میکنی        نه حس میکنی          نه غذا میخوری

          نه لمس میکنی           حتی کارم نمیکنی      هیچ کاری مثل آدم مرده.

           آره! راستی تو مردی زودتر از اون وقتی که خودت معین کردی.

      میدونی داره بارون میاد.یادته چقدر زیر بارون خیس میشدیم. یادت نمیاد؟!

 دلم میخواست گریه کنم دلم خیلی گرفته بود.

                                                اما مدتهاست نمیتونم نه بغضی نه هق هقی.

       برای تو که فرقی نمیکنه اگه چشمای من عین صحرا خشک شده باشه .

  میخوام برم بیرون قدم بزنم دیگه نمیخوام به تو فکر کنم تو همینو میخواستی مگه نه؟!

                   ترجیح میدم بارون دوست داشته باشم فقط بارونو .

 اما قبل از اینکه برم دستتو بیار جلو چشماتو ببند

                     حق نداری نوشته تو دستتو بخونی تا وقتی که بارون تموم شه!!!